"Kleopatra- Królowa, która rzuciła wyzwanie Rzymowi i zdobyła wieczną sławę" - Co tak naprawdę o niej wiecie poza tym, że panowała ona w Egipcie, malowała oczy na czarno, była obwieszona złotem i żyła dziesiątki wieków temu? Słysząc to imię, widzicie ją przed swoimi oczami? Ja tak! A poza tym, nie wiem o niej kompletnie nic i przed sięgnięciem po tę książkę, nie zdawałam sobie sprawy, że była ona aż tak zasłużoną i szanowaną władczynią!  Wiecie, że mimo tego, że słysząc jej imię, widzimy przed sobą jej twarz, to tak naprawdę nikt nie wie jak naprawdę ona wyglądała? Mnie zawsze zdumiewa i wprawia w osłupienie to, jak wiele wiemy o tak dalekiej historii! JAK?!

 Jestem pod wrażeniem tej książki i jest ona wręcz napakowana ważnymi faktami, które pozostaną z Wami na długo. Obawiałam się tej lektury, bo naprawdę nie jest ona prosta. Za to napisana jest z taką lekkością i od pierwszych stron widać ile pracy włożył w nią jej autor i, że ta historia jest naprawdę jego pasją! Idealnie połączył fikcję literacką z tak ważnymi faktami o których ja wcześniej nie miałam przyjemności słyszeć!  Dosłownie przeniesiecie się na uliczki gwarnego Rzymu i poczujecie jego zapach. Będziecie w Egipcie i zahaczycie o kawałek Grecji. Świetnie poprowadzona historia, fakty połączone z wykreowanymi postaciami i wątkami. Według mnie jest to jednak z lepszych książek, które miałam przyjemność czytać i zdecydowanie, nawet jak nie jesteście fanami historii, to powinniście po nią sięgnąć. Chapeau bas!

Do tego ta książka jest PRZEPIĘKNIE wydana i będzie idealnym pomysłem na prezent dla bliskiej osoby. 

Druga książka Stephena Seagera i pierwsza, którą mam przyjemność przeczytać. Autor z zawodu jest lekarzem. Nam, czytelnikom chce przybliżyć i pokazać, jak wygląda życie i codzienność za drzwiami szpitala psychiatrycznego. Na rok przeniesie się on do oddziału na którym zamknięci są najgorsi psychopatyczni przestępcy. To miejsce, potocznie zwane jest śmietnikiem.

Autor spędza rok w tym miejscu i już na samym początku mówi nam, że wchodząc tutaj, spędzając czas z tymi ludźmi i zajmując się nimi, nie da się opuścić tego miejsca będąc takim samym człowiekiem. Przerażające, prawda? Widzimy jak zachowują się Ci ludzie, jak się zmieniają i jak działa lub nie działa na nich farmakoterapia. Podobało mi się to, że autor zaznaczył nam, że takie miejsca i osoby umysłowo chore od wieków są spychane na margines społeczny i wykluczane z funkcjonowania. Boimy się ich!

Książka mimo ciężkiej tematyki, napisana jest bardzo przyjemnym językiem i bardzo dobrze zredagowana. Mi czytało się ją błyskawicznie i ciężko było się od niej oderwać! Jest mocna, jest napisana na faktach i pokazuje nam kawałek tego smutniejszego świata, który również warto jest poznać, ponieważ cały czas jest on z nami! Polecam!