„Anty-Trylogia. Wzniecanie ognia” Wojciecha Górskiego to dramat historyczny, który podejmuje polemikę z utrwaloną wizją XVII-wiecznej Rzeczypospolitej. Autor stawia pytania o narodowe mity, bohaterów i wpływ literatury na nasze postrzeganie historii, proponując odważne i wymagające spojrzenie na przeszłość. To lektura dla czytelników, którzy lubią książki prowokujące do refleksji i dyskusji.

OPIS OD WYDAWCY

Czy można na nowo napisać historię, która wydawała się już dawno zamknięta i niezmienna? Wojciech Górski w swoim fascynującym dramacie historycznym "Anty-Trylogia. Wzniecanie ognia" podejmuje to ambitne wyzwanie, rzucając rękawicę utrwalonym narracjom i otwierając przed czytelnikami zupełnie nowe perspektywy na kluczowe wydarzenia z połowy XVII wieku w Polsce.

To nie jest zwykła książka historyczna. To literacka prowokacja, która zmusza do głębokiej refleksji nad tym, co wiemy o naszych narodowych mitach i bohaterach. Górski śmiało sięga po kanoniczny tytuł, by zaprezentować alternatywną, a nade wszystko, jak sam podkreśla, rewolucyjną weryfikację zdarzeń, postaci i ich motywacji. Zamiast biernie przyjmować utrwalone interpretacje, autor zaprasza do aktywnego dialogu z przeszłością, stawiając pod znakiem zapytania wszystko, co wydawało się pewnikiem. Czy jesteś gotowy, by spojrzeć na historię Polski w zupełnie inny sposób?

Rewolucyjna interpretacja historii Polski

"Anty-Trylogia. Wzniecanie ognia" koncentruje się na rozprawieniu się z fałszywą interpretacją dziejów, która - zdaniem autora - została ukształtowana przez dwór królewski, a następnie utrwalona i spopularyzowana przez Henryka Sienkiewicza. W swoich wcześniejszych dziełach Sienkiewicz stworzył stereotypy bohaterów i zdrajców, które dla wielu stały się niepodważalną prawdą. Wojciech Górski odważnie wnika w głąb tych narracji, analizując je krytycznie i oferując świeże, często zaskakujące spojrzenie na postacie i konflikty tamtych lat. To propozycja dla tych, którzy cenią sobie niezależność myślenia i nie boją się kwestionować autorytetów.

Autor z niezwykłą precyzją, charakterystyczną dla gatunku dramatu historycznego, demistyfikuje znane postaci i wydarzenia, ukazując ich wielowymiarowość i złożoność, daleką od często uproszczonych wizji. Książka zaprasza do ponownego przemyślenia, kto tak naprawdę był bohaterem, a kto zdrajcą w burzliwym wieku XVII. Górski zachęca do samodzielnego wyciągania wniosków, opierając swoją opowieść na mniej znanych faktach i nowatorskiej analizie. Czy Trylogia Noblisty naprawdę wypaczyła dzieje, czy może przedstawiała jedynie jedną z wielu możliwych perspektyw? Ta książka skłoni Cię do poszukiwania odpowiedzi.

Odkryj prawdę w Anty-Trylogii

Czytelnicy "Anty-Trylogii. Wzniecanie ognia" często podkreślają odwagę autora w poruszaniu trudnych tematów i doceniają jego rzetelne podejście do źródeł. Wielu odbiorców ceni sobie również przystępny język i styl, który, mimo poważnej tematyki, sprawia, że lektura jest angażująca i płynna. To dramat historyczny, który nie tylko edukuje, ale przede wszystkim inspiruje do samodzielnego myślenia i aktywnego uczestnictwa w interpretacji przeszłości. Książka jest ceniona za to, że nie boi się stawić czoła historycznym dogmatom, otwierając przestrzeń do intelektualnej debaty.

Wojciech Górski, świadomy kontrowersji, jakie może wzbudzić jego dzieło, nie unika dyskusji. Wręcz przeciwnie, jego "Anty-Trylogia" jest niczym iskra, która ma wzniecić ogólnonarodową wrzawę o racje - o to, czy patrzymy na naszą historię z odpowiedniej perspektywy. To zaproszenie do wspólnej podróży, której celem jest zrozumienie, że historia nigdy nie jest jednowymiarowa, a każda opowieść ma swoją drugą stronę. "AUDIATUR ET ALTERA PARS!" - Niech będzie wysłuchana i druga strona, to motto doskonale oddaje ducha tej niezwykłej publikacji.

Jeśli czujesz, że nadszedł czas, by podważyć utarte schematy, poznać alternatywne punkty widzenia i głęboko zastanowić się nad kształtem polskiej historii, to "Anty-Trylogia. Wzniecanie ognia" jest lekturą obowiązkową. Przygotuj się na intelektualną przygodę, która poszerzy Twoje horyzonty i skłoni do przemyśleń. Sięgnij po tę książkę i rozpocznij własną podróż przez historię na nowo!

                    LINK DO KSIĄŻKI

"Spowiedź szlachciców" to książka, która wciąga od pierwszej strony i nie pozwala się oderwać aż do ostatniego zdania. Autor zabiera nas w podróż do XVII-wiecznej Rzeczypospolitej, gdzie zamiast pomnikowego obrazu szlachty dostajemy szczery, barwny i pełen humoru portret ich życia.

Akcja rozpoczyna się w momencie ślubu Michała Korybuta Wiśniowieckiego, a już chwilę później przenosimy się do rozmów z dwoma szlachcicami, którzy otwarcie opowiadają o swoich codziennych (i niecodziennych) perypetiach. To właśnie te dialogi są największym atutem książki – napisane błyskotliwie, pełne ironii i realistycznych detali, wciągają czytelnika w świat pełen biesiad, sejmikowych intryg i pojedynków.

Pod warstwą humoru kryje się też sporo prawdy o ówczesnym społeczeństwie – hierarchii, honorze i ludzkich przywarach. Autor świetnie balansuje między lekką, zabawną formą a ciekawymi historycznymi smaczkami, dzięki czemu książka przypadnie do gustu zarówno miłośnikom literatury rozrywkowej, jak i pasjonatom historii.

Co mnie zaskoczyło, to fakt, jak żywe są postacie – od króla Michała Korybuta, przedstawionego z lekkim przymrużeniem oka, po dwóch szlachciców, którzy z humorem opowiadają o swoim świecie. Nie da się ich nie polubić, nawet jeśli czasem irytują swoimi wybrykami.

"Spowiedź szlachciców" to lektura, która bawi, wciąga i pozwala spojrzeć na historię z innej, lżejszej perspektywy. Świetna na wieczory – nie tylko dla miłośników historii, ale dla każdego, kto szuka książki napisanej z pasją i humorem. Polecam z czystym sumieniem! 😊📚

OPIS OD WYDAWCY 

Przenieśmy się do roku 1670. Przed ołtarzem stoją najgorszy król w historii Polski Michał Korybut Wiśniowiecki i jego małżonka Eleonora Habsburżanka. Lada moment po ceremonii rozpocznie się największa popijawa w historii Polski….

Tymczasem władcę odwiedzają dwaj szlachcice – jego wyborcy, bo w Rzeczypospolitej to szlachta obiera królów – a przy tym wielcy pijanice. Opowiadają o czasach, w których przyszło im żyć i pić. Alkohol sprawia, że rozmowa jest wyjątkowo szczera, a uczestnicy nie gryzą się w język… Dowiadujemy się, że do pracy szlachetnie urodzeni mieli sługi i chłopów. Sami zaś skupiali się na hucznych biesiadach, na których wódka, piwo, wino i miód pitny lały się strumieniami. Czasami wyjeżdżali też na sejmy i sejmiki i przy okazji spotykali się z prostytutkami. Gdy te „podstawowe” potrzeby były zaspokojone, sądzili się – z każdym o wszystko – albo wszczynali burdy lub pojedynkowali się. Byleby tylko ich racja i honor zatriumfowały.

Jaka była naprawdę polska szlachta? Dlaczego ichmościowie uderzali głową o posadzkę? Ile potrafili wypić i czemu na biesiadę zabierali ze sobą testament? I jak na to wszystko zapatrywał się król? Niski, gruby, kochający jeść, a do tego skrywający łysinę pod niezliczoną kolekcją peruk? Niech ten dialog będzie dowodem, że najlepsze skecze pisze życie!

Książka przenosi nas do 1944 roku, kiedy dziewiętnastoletni Vrba, wraz z towarzyszem Fredem Wetzlerem, podjął desperacką próbę ucieczki. Opowieść pokazuje, jak cienka może być granica między prawdą a kłamstwem, a także jak wielki wpływ może mieć jeden człowiek na losy tysięcy. To lektura, która przypomina nam o potwornościach Holokaustu, a jednocześnie ukazuje, że nawet w najciemniejszych czasach są ludzie, którzy nie tracą odwagi i moralnego kompasu.

Książka jest napisana z wielkim szacunkiem do historii i ofiar, a jednocześnie wciąga od pierwszej strony. To lektura, która głęboko porusza i zostaje w pamięci na długo po jej zakończeniu.

Gorąco polecam każdemu, kto interesuje się historią, a zwłaszcza tym, którzy pragną zrozumieć, jak jeden człowiek może zmienić bieg wydarzeń. „Uciekinier z Auschwitz” to nie tylko fascynująca lektura, ale przede wszystkim głos przestrogi i przypomnienie o tym, co znaczy ludzka odwaga i odpowiedzialność za prawdę.

OPIS OD WYDAWCY 

"Jeśli myślicie, że tylko w piłce nożnej przydaje się okrzyk „Polacy, nic się nie stało”, to jesteście w wieeeelkim błędzie! Jak by tego było mało, od zarania dziejów mamy pecha! Choćby to, że leżymy pomiędzy Rosją a Niemcami, wiele mówi o naszym szczęściu. Często też chcieliśmy dobrze, a wychodziło… jak zwykle!

Oto historia Polski w anegdotycznej formie. Wszystko oparte na faktach, choć momentami trudno w to uwierzyć. Sam Stanisław Bareja by tego nie wymyślił! Będzie zatem o królu, który gdy tylko zobaczył kandydatkę na żonę, uciekł, gdzie pieprz rośnie. Zajrzymy do królewskiej sypialni, w której od miłosnych igraszek zawaliła się podłoga. Opowiemy, jak polscy władcy i ich najbliżsi odchodzili z tego świata w stylu „laureatów” nagrody Darwina (no bo kto podcina gałąź, na której siedzi, albo dławi się ogórkiem kiszonym?!). Przeczytacie również o najgłupszym pomyśle w dziejach Polski oraz o rodaku sławnym na cały świat, który w liście do kobiety napisał: „…Wole? nic nie tworzyć´, byle się? z Toba? położyć´, ja, zawsze najwierniejszy Fryc, co mocno tęskni do Twych cudnych cyc”! Zainteresowani?"

Nie wszyscy lubią czytać książki typowo historyczne. Dlatego też zawsze mocno się cieszę, jak autorzy ważne kawałki historii przekładają do książek obyczajowych. Dzięki temu te wydarzenia nie zostaną zapomniane, a nam czytelnikom, łatwiej jest je poznać. 

To niesamowicie poruszająca lektura. Taka, której się nie zapomina i o której nawet po jej przeczytaniu będziecie jeszcze długo myśleli. Historie osób, które są przedstawione w tej powieści, zostaną z Wami na zawsze. Ja wcześniej nie czytałam książki, która całkowicie byłaby poświęcona postaci, jaką był Joseph Mengele, teraz dzięki tej książce w końcu to zrobiłam! Już w trakcie jej czytania, dokładam sobie wiedzę, wyszukując w internecie dodatkowe kawałki życiorysu tego człowieka. Wiedziałam, jak okrutnych rzeczy się on dopuszczał, wiedziałam dokładnie, co robił i jak działał, ale tutaj autor wszedł w jego skórę i to chyba jest w tej książce najbardziej poruszające. Widzimy wszystkie wydarzenia z jego perspektywy i widzimy, czym się kierował. Na mnie ta książka zrobiła ogromne wrażenie i zdecydowanie i mocno ją Wam polecam. To historia, którą zdecydowanie trzeba poznać.

Ja nie miałam też pojęcia, co z Josephem Mengele wydarzyło się już po wojnie, podczas łapanek, które były przeprowadzane na SS. Wy wiecie?

26 października premiera kolejnej książki Pani Barbary Wysoczańskiej. Ja już nie mogę się jej doczekać! Uwielbiam twórczość autorki. Poniżej opis.

 OPIS 

"Historia wyłaniającej się z gruzów Polski, wielkich uczuć, troski i zrozumienia, które miały zbudować świat na nowo.

Kończy się II Wojna Światowa, a w Polsce zaczyna się czas powojennej odbudowy i podnoszenia kraju z gruzów. Porucznik Szczepan Andryszek, służący podczas wojny w Wojsku Polskim pod rozkazami Sowietów, zostaje funkcjonariuszem podległym Urzędowi Bezpieczeństwa. Przez przełożonych zostaje oddelegowany do niewielkiej Nowej Soli na Ziemiach Odzyskanych.

Tymczasem do miasta przybywa jeden z wielu transportów z repatriantami ze Wschodu, a wśród nich z Drohobycza przyjeżdża Lidia Malczewska z ojcem profesorem pianistą, siostrą Zofią i jej rodziną. Lidia zostaje zatrudniona w poniemieckim szpitalu. Tam poznaje Janka Zielińskiego, ciężko rannego partyzanta z Lubelszczyzny, który po śmierci narzeczonej próbuje odnaleźć swoje miejsce. Losy trojga bohaterów splotą się, a przyszłość postawi przed nimi bardzo trudne wybory.

CZY MOGĄ UWIERZYĆ, ŻE ŚWIAT WRÓCI DO NORMALNOŚCI I ZNAJDZIE SIĘ W NIM MIEJSCE NA MIŁOŚĆ?

Gdzieś w głębi serca wiedziała, że myślami wciąż będzie wracać do nieukojonej tęsknoty, do straconej szansy na miłość i do tamtego mężczyzny o szarym spojrzeniu. Do tamtej obietnicy, która nigdy się nie spełniła."

Zdecydowanie jest to jedna z najpiękniejszych książek, jakie ostatnio czytałam! Wspaniała historia, która przeniesie Was do Stanów Zjednoczonych z XX wieku. To właśnie tutaj zastępcą kierownika szpitala jest Ruth. Kobieta, mimo tego, że jest już po 30, to nie myśli o zamążpójściu. Całe swoje życie przeniosła na opiekę nad pacjentami. Miłość do szpitala i do ludzi, którzy w nim przebywają, jest tak wielka, że pochłania jej cały wolny czas. Co ważne placówka, w której pracuje, zajmuje się chorobami psychicznymi, a jak wiemy, w tych latach, psychiatria i psychologia dopiero co kiełkowały. To właśnie tutaj trafia Robert. Mężczyzna, dla którego życie pacjentów również jest priorytetem i który pragnie wprowadzić nowoczesną terapię, jaką jest tytułowa LOBOTOMIA! Dzięki temu osoby chore psychicznie znowu będą mogły prowadzić normalne życie.

Autorka podarowała nam przepiękną i ciepłą historię. Poruszyła ważny temat, który dla mnie jest bardzo ciekawy i są to oczywiście początki medycyny. Jak wiemy psychologia, jako nauka powstała dość późno! Co ważne lobotomia, jako zabieg również istniała i w XX wieku była to popularna metoda, którą leczono choroby psychiczne takie jak np. schizofrenia. Na całe szczęście szybko została ona zakazana! Lekarz, którego tu poznamy, istniał naprawdę, chociaż jak autorka sama na końcu nam mówi - mocno ulepszyła nam jego życiorys!

Ja książkę pochłonęłam w dwa dni i zdecydowanie jest WSPANIAŁA! Nie dość, że pokazuje nam bardzo ważny element historii, to jeszcze daje dużo rozrywki!

OPIS Wydawcy

"Genialna powieść historyczna o pełnej pasji kobiecie, czarnej karcie w historii psychiatrii i o kiełkującym, nieuniknionym koszmarze.

Od kiedy jej brat odebrał sobie życie po pierwszej wojnie światowej, Ruth Emeraldine decyduje się pomagać ludziom cierpiącym z powodu chorób psychicznych. Zakochuje się w charyzmatycznym Robercie Apterze – genialnym lekarzu i orędowniku nowej radykalnej terapii – lobotomii. Ruth wierzy, że jest to cudowny lek. Kiedy jednak jej mąż traci kontrolę nad sobą i wpada w złudną megalomanię, Ruth nie może dłużej ignorować swoich rosnących podejrzeń. Robert operuje pacjentów nie zważając na nic, często z przerażającymi rezultatami, a wrażliwa młoda matka Margaret Baxter ma się stać jego kolejną ofiarą. Tylko Ruth może ją ocalić – ją i dziesiątki innych ludzi – od przerażających konsekwencji ambicji Roberta.

Inspirowana szokującym rozdziałem w historii medycyny, przejmująca historia kobiety walczącej przeciwko najbardziej ponurym okolicznościom."

Uwielbiam książki w których przewija się tematyka obozów jenieckich oraz wojny i tutaj zdecydowanie to dostałam i dlatego też skusiłam się na jej przeczytanie. Do tego książka, jak już na jej okładce możecie przeczytać inspirowana jest prawdziwymi wydarzeniami. Na końcu mamy dokładnie wytłumaczone przez autorkę co było jej inspiracją oraz krótka bibliografię, która pomogła jej napisać tę powieść.

Historia wydawać by się mogło nierealna i pewnie w dużej mierze tak właśnie jest, ale mimo ma w sobie to coś i pokazuje nam siłę człowieka i walkę o przetrwanie. Czeszka, którą tutaj poznamy żyła naprawdę, tak samo jak angielski jeniec - niestety ich prawdziwe imiona nie są znane, ale autorka nazwała ich w tej powieści Bill i Izabela. To właśnie oni już na pierwszych stronach tej powieści zakochują się w sobie, biorą ślub i... trafiają w niewolę. W książce jest jak już wspomniałam bardzo dużo faktów, które pozwolą nam lepiej poznać historię. Autorka pokazuje tutaj Długi Marsz, który miał miejsce w 1944 roku i podczas którego zmarło tysiące osób! Mamy również obóz jeniecki Lamsdorf, oraz kamieniołom w Supikovicach. Jak dla mnie jest to dobra książka i mi ciężko było się od niej oderwać. Uwielbiam takie historie! Ta do tego jest przepięknie wydana