"Opowieści o nadziei" u mnie okazały się totalnym nieporozumieniem, ale tak to jest jak się sięga po książkę, bez przeczytana najpierw jej opisu i tego, o czym w ogóle ona jest. Sięgnęłam po nią oczywiście dlatego, że czytałam dwie poprzednie książki autorki - wybitne nie były, ale podobały mi się, więc bez zastanowienia wzięłam i tę.

Otworzyłam i.... co to w ogóle jest ?

Książka to tak naprawdę zbiór przemyśleń autorki. Heather Morris mówi nam o tym, że warto, jest słuchać drugą osobę i chce nam pokazać, co z takiego słuchania można wynieść. Przytacza nam kilka swoich rozmów i doświadczeń. I rozumiem cały zamysł autorki i to, co chciała nam przekazać, ale pisać o tym całą książkę? Prawie 400 stron monologu?

Mam wrażenie, że książka niestety, ale powstała tylko i wyłącznie dlatego, że autorka bądź jej wydawnictwo wpadli na pomysł, że jak tak dobrze się sprzedaje obecnie jej nazwisko, to pójdą za "modą" i tak o to mamy to... Trochę wspomnień, trochę rad, trochę przemyśleń i wszystko wrzucone do jednego worka.

Na koniec zostawiam Wam jeszcze jej opis. 

"Każde – najbardziej zwykłe, codzienne spotkanie – może przynieść coś, co zmieni nasze życie.

Kiedy Heather Morris wysłuchała wspomnień Lalego Sokołowa – tatuażysty z Auschwitz – i postanowiła przenieść je na papier, nie spodziewała się, że ta historia porwie miliony osób na świecie: młodych i starych, a jej przyniesie międzynarodową sławę. I że pozwoli opowiedzieć nie mniej ważną historię Cilki – najdzielniejszej osoby, z jaką zetknął się Lale. W swojej najnowszej książce Heather opowiada o serdecznej przyjaźni z Lalem: o tym, jak się poznali i jak zaufali sobie na tyle, by zwierzył się jej z tego, o czym milczał od czasu zakończenia II wojny światowej. I jak zmieniło to ich oboje.

Umiejętność słuchania i dotarcia do drugiej osoby to nie tylko przepis na światowy sukces wydawniczy, ale przede wszystkim ważna życiowa lekcja, której wszyscy potrzebujemy. W serii inspirujących rozdziałów Morris opowiada zarówno o osobach, z którymi pracowała i których historie spisywała, jak i o swojej rodzinie: pełnych miłości relacjach z Dziadziem, ale także ucieczce z domu oraz trudnych kontaktach z matką.

"Opowieści o nadziei" to przede wszystkim pochwała życia i zacieśniania więzi."

Dzień Dobry! 

Dzisiaj niedziela, więc witam się z Wami książką, którą z całego serca chciałabym Wam polecić. Lektura niestety nie jest lekka i łatwa, ale mogę Wam obiecać, że warto po nią sięgnąć i wpisać ją na swoją czytelniczą listę. Dla mnie książka "Mistyka Kobiecości" jeszcze miesiąc temu była całkowitą niewiadomą! Mówi się o niej książka legenda, a ja kompletnie nic, a nic o niej nie wiedziałam! Dzieło, które tutaj widzicie, miało swoją premierę w 1963 roku w Stanach Zjednoczonych i zrewolucjonizowało ono myślenie kobiet, oraz ich postrzeganie przez amerykańskie społeczeństwo. 

Tę wydawać by się mogło, niepozorną lekturę napisała Betty Friedan, która była typową Panią domu i jej położenie zaczęło ją w końcu frustrować! Chciała pokazać ona innym kobietom, że mogę one wyjść z domów, mogą zacząć pracować, a co najważniejsze, że istnieje coś takiego jak równość płci. Chciała udowodnić, że każda z nas zasługuje na coś więcej i ,że nasze życie nie powinno ograniczać się tylko do domu. Ta książka w latach '60 pokazała kobietom, że rzeczywiście się da! Gdy w latach'50 zaczynała ona pisać tę książkę, to w Stanach nie było żadnych praw regulujących dyskryminację kobiet. To mężczyźni w 95% byli adwokatami, lekarzami i senatorami. Książka, jako że wpłynęła na myślenie kobiet, to do dnia dzisiejszego budzi wiele kontrowersji i dyskusji, a autorkę nie zawsze postrzega się pozytywnie. Jest to bardzo przełomowa lektura!

 Tą, którą widzicie tutaj, wydało dla nas Wydawnictwo Czarna Owca - książka ma wstęp od Pani Agnieszki Graff. Mamy tutaj prawie 60 stron wytłumaczenia fenomenu tej publikacji oraz pokazania obecnej sytuacji w Polsce! Za to ogromny plus! Cieszę się, że pojawił się tutaj tak ważny rozdział. Jestem bardzo ciekawa czy słyszeliście wcześniej o tej książce?

"Stoicyzm uliczny - czyli jak oswajać trudne sytuacje" to książka od , która po latach wróciła na rynek wydawniczy i jest to jedna z kultowych książek Marcina Fabjańskiego. Jej pierwsze wydanie ukazało się w 2010 roku! 

Czy macie ją w planach? U mnie czeka na przeczytanie! 

"DZIEŃ PO DNIU STAJE SIĘ KIMŚ INNYM

KIMŚ, KTO JUŻ NIE JEST CZŁOWIEKIEM

Niezwykła opowieść o sztuce samodoskonalenia.

Pozornie zwyczajna dziewczyna, Alicja, wie, że nie jest człowiekiem. Jest ostatnią żyjącą na świecie wiedźmą. Wie też, że jej przeznaczeniem jest umrzeć za kogoś, kogo nigdy nie spotka. Ma talent, który rozwija i możliwości, by zmienić ten podły świat w o wiele lepsze miejsce. Może ratować ludzi z nawiedzonych domów i odsyłać do raju niespokojne dusze, błąkające się po świecie. Może wiele, ale pytanie brzmi, czy tego właśnie chce?

Książka zawiera drastyczne sceny, niecenzuralne słownictwo oraz treści o charakterze erotycznym."

Akredytacja 11/05/2020 Czytam Pierwszy

Uwielbiam twórczość autora, uwielbiam jego przekaz i uwielbiam to, jak wydawać by się mogło błahe sprawy, codzienność potrafi ubrać w piękne i patetyczne słowa, które na długo pozostają w naszych myślach. To kolejna książka Pana Jakuba Małeckiego, którą można się delektować, którą chce się czytać jak najdłużej i zostawić ze sobą. Kolejna historia o życiu, o umieraniu i o więzach rodzinnych. Do tego w książkę "Saturnin" autor wplótł kawałek swojego własnego życiorysu, więc tym bardziej jest to dla mnie wyjątkowa i piękna książka.

"Saturnin" to historia młodego chłopaka, który wraca do rodzinnego domu w poszukiwaniu swojego dziadka. Będzie to jednak o wiele bardziej wartościowa podróż, która odkryje rodzinne tajemnice i pokaże, jak wyglądała przeszłość rodziny. Powoli odkrywane są przed nami kolejne karty, zdradzane są kolejne tajemnice, a my sami coraz mocniej łączymy się z rodziną oraz z samym Saturninem.

Dla mnie jest to kolejna obowiązkowa lektura od autora. Pełna refleksji, wzruszeń, przemyśleń i każąca nam chwilę przystanąć w tym pędzącym życiu. I z jednej strony jest to prosta i wydawać by się mogło banalna historia, a z drugiej niesie ze sobą ogromny i mocny przekaz. Ja jestem po raz kolejny oczarowana i po raz kolejny powtarzam - to trzeba przeczytać i zanurzyć się samemu w tych słowach i tej wyjątkowej opowieści.

Książka w tamtym roku dosłownie rozlała się po bookstagramie. Wszędzie

było jej pełno i na pewno każdemu z Was gdzieś przez ten czas ona

mignęła. Ja długo jej nie ulegałam, chociaż nie powiem, że cały czas

widniała na ona mojej liście. I tak oto w tym miesiącu premierę miała

jej druga część i już wtedy byłam pewna, że muszę się na nią skusić! A

zanim dotrę do recenzji, to powiem Wam jeszcze, że mnie kupiła też ta

okładka. Prosta, klasyczna i elegancka i taka jest właśnie marka,

którą zbuduje nasza główna bohaterka!

Książka, zaczyna się jak to większość thrillerów psychologicznych.

Mamy niby szczęśliwe małżeństwo, pieniądze i władzę. Wszystko jednak

jest iluzją i tytułową "Złotą klatką". Faye mogła być kobietą sukcesu,

postanowiła jednak całkowicie oddać się rodzinie i ukochanemu

mężczyźnie. Razem z nim buduje mocną markę, a potem ucieka w cień i

zajmuje się ich jedynym dzieckiem Julliene. Pewnego dnia jednak

odkrywa zdradę i wszystko wywraca się o 180 stopni. Tutaj zaczyna się

zemsta! Zdecydowanie podoba mi się siła i moc kobiety. W ciągu kilku

lat tworzy własną markę, która osiąga sukces i pozwala wprowadzić

kobiecie swój plan w życie. Cały czas jednak pojawia się jej ciężka

przeszłość, którą chce przed wszystkimi ukryć i za wszelką cenę nie

dopuścić nikogo do jej odkrycia. Tutaj dużo się dzieje! Widziałam

wiele recenzji, które mówią, że aż za dużo i, że autorkę bardzo

poniosła wyobraźnia. Mi się podobało! Co więcej, jestem bardzo ciekawa

drugiej części i już się za nią biorę, bo ta naprawdę mocno się

kończy! Ktoś z Was już ją przeczytał? Jak wrażenia?